Skip to main content

Regen



Gevangen in de nacht
in stralen, buizen van regen
Niks mooi, geen praal geen pracht
Het gaat door, het duurt niet even

Alleen, fietsend door
de paden van licht
alsof een engelenkoor
de duisternis telkens even ontwricht

Met bakken uit de lucht
Vraagt de aarde soms om liefde
slaakt ze een zucht
is ze iets verloren waar ze om griefde

Of vertolken
de druppels, het noodweer dat begon
huilende wolken
omdat hij haar mist, de zon

Onder de maan
strijd ik en fiets
De grond en wolken saam
van hun weet ik niks

Comments

Popular posts from this blog

Familiar curiosity

Can I just comment on those blue eyes that
are looking at me, tell me what you see
You seem so new, like someone I just met
but with familiar curiosity

And while I am still wondering who I am
I'm knowing you some more, just bit by bit
'Cause from my view, the place where I now stand
I'm wondering, but more hoping that we fit

So, honey, do you find that word okay?
'Cause I think it's a quite nice word to say

The temptation of desire

The temptation of desire
that makes us feel the way we do
is nothing more than just a liar
but we haven't got a clue


Church views

Green dark outside
while bright and light here
shines upon us
Trying to make simple
what in no way can be simplified
without losing it's true meaning
Trying to make clear
what in no way can be flawless
without to lie and be unreal
So wake up
and stop hiding behind your covers