Skip to main content

Het monster van de ochtend


De eerste lichtjes
in het gras
geven het wit van mijn vacht
een donkere kleur

Maar met trots
mag ik wel zeggen
schrijd ik door de blaadjes
die mijn weg anders willen banen

Halfdichte ogen
wakende oren
in de gele gloed
van de koele uren

Ben ik het monster van de ochtend
ze is alleen van mij
maar wacht
komt daar opeens de man
























Comments

Popular posts from this blog

Familiar curiosity

Can I just comment on those blue eyes that
are looking at me, tell me what you see
You seem so new, like someone I just met
but with familiar curiosity

And while I am still wondering who I am
I'm knowing you some more, just bit by bit
'Cause from my view, the place where I now stand
I'm wondering, but more hoping that we fit

So, honey, do you find that word okay?
'Cause I think it's a quite nice word to say

Ought to kill

If I'm ever ought to kill
I'd love to kill
some time with you

Opvliegende zwanen

Het geluid van opvliegende zwanen
is moeilijk te plaatsen
Maar als je het dan ziet
als je het dan kent
klinkt het als nooit tevoren vertrouwd
Jouw stem en al je kleine dingen
voelen als nooit tevoren vertrouwd
Maar als ik je dan niet zie
en je weg gaat op het water
weet ik niet wat ik moet doen
met alleen herinneringen
van jouw stem en al je kleine dingen
die als nooit tevoren vertrouwd voelden