Is het moeilijk om mensen te ontmoeten? De vraag heb ik al uitgesproken. Tegen mezelf, dat dan wel. Ik denk dat je de vraag van veel kanten kan bekijken. Dat is ook belangenrijk als je echt antwoord wilt krijgen.
Onrustig. Onrustig over alle dingen. Alle dingen in mijn kleine wereldje. Maar vooral om jou. Onwetend. Onwetend wat er is. De ruimte tussen ons. Ik wou dat ik het kon opvullen. Zoekend. Zoekend naar een teken. Op je gezicht. Dat laat zien wat je denkt. Dromend. Dromend over de dingen. Die je bezig zouden kunnen houden. In jouw kleine wereldje.
Ik leg mijn hoofd onder mijn deken Daar is het donker, ik kan me niet wreken op al de dingen die eerst goed leken Ben ik veranderd in deze tijd? Ouder geworden, ben ik de klok kwijt Ze zeggen: je bent al een grote meid Hier in het donker is het veilig en warm maar schijn bedriegt Ben ik weer arm als ik het deken optil dat tegen me liegt?